SYLABUS  PRZEDMIOTU – Diagnoza psychologiczna: podstawowe kompetencje
I.	Informacje ogólne
1.	Nazwa przedmiotu
Diagnoza psychologiczna: podstawowe kompetencje
2.	Kod przedmiotu
08-PSDM-DPS; 08-PSWM-DIP; 08-PSZM-DPS
3.	Rodzaj przedmiotu (obowiązkowy, fakultatywny)
obowiązkowy
4.	Poziom studiów (np. pierwszego, drugiego lub trzeciego stopnia; jednolite studia magisterskie)
jednolite studia magisterskie; I stopień
5.	Rok studiów (jeśli obowiązuje)
III ; II
6.	Semestr (zimowy, letni)
zimowy; letni
7.	Liczba godzin
110
8.	Liczba punktów ECTS
13
9.	Imię, nazwisko, tytuł/stopień naukowy, adres e-mailowy wykładowcy (wykładowców) /  prowadzących zajęcia
Władysław Jacek Paluchowski, profesor dr hab. Władysław.Paluchowski@amu.edu.pl / Anna Słysz, doktor aslysz@wp.pl / Kubiak Anna, magister  ankubiak@amu.edu.pl /Stańko-Kaczmarek Maja, magister m.stanko@amu.edu.pl/ Haładziński Piotr, magister hp@amu.edu.pl
10.	Język wykładowy
polski
11.	Program (programy) studiów, w którym realizowany jest przedmiot (jeśli dotyczy)
Psychologia

II.	
Informacje szczegółowe
1.	Cel przedmiotu / zajęć
C1	Dostarczenie wiedzy na temat etapów i uwarunkowań procesu diagnozowania	
C2	Wyposażenie w wiedzę dotyczącą podstawowych metod diagnostycznych i zakresu ich stosowania	
C3	Uwrażliwienie na możliwe błędy popełniane w procesie wnioskowania diagnostycznego 	
C4	Uwrażliwienie na etyczne problemy i ograniczenia w diagnozowaniu	
C5	Kształtowanie umiejętności planowania i przeprowadzenia procesu diagnostycznego	
C6	Kształtowanie podstawowych umiejętności stosowania metod diagnostycznych (rozmowa, obserwacja, techniki kwestionariuszowe, techniki projekcyjne)	
C7	Kształtowanie umiejętności integrowania danych uzyskanych za pomocą różnych metod	
C8	Uświadomienie roli własnej aktywności w procesie poszerzania własnej wiedzy oraz budowania profesjonalnych umiejętności diagnostycznych	

2.	Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji społecznych (jeśli obowiązują)
---
3.	Efekty kształcenia w zakresie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji społecznych

Efekty 
kształcenia 	Po zakończeniu przedmiotu i potwierdzeniu osiągnięcia efektów kształcenia student: 	Odniesienie do celów 	
EK1	Definiuje podstawowe pojęcia związane z diagnozą psychologiczną	C1	
EK2	Omawia kroki i etapy procesu diagnozowania; posiada wiedzę na temat procesu diagnostycznego, rozumianego jako relacja międzyosobowa zachodząca w kreślonym czasie i kontekście	C1 	
EK3	Zna  specyfikę podstawowych metod diagnostycznych oraz możliwości i ograniczenia; wie jakie są źródła potencjalnych błędów.	C2, C3, C4, C6	
EK4	Zna kryteria rozpoznawania wartość podstawowych metod diagnostycznych pod kątem jakości psychometrycznej i diagnostycznej oraz zakresu stosowania	C2	
EK5	Zna zasady integrowania danych pochodzących z różnych źródeł	C7	
EK6 	Rozumie ujęcie diagnozy jako procesu komunikacyjnego i społecznego	C1	
EK7	Wie, jakie znaczenie w procesie diagnostycznym ma dobry kontakt z osobą badaną oraz motywacja do badań	C1, C2, C6	
EK8	Potrafi nawiązać kontakt, motywować oraz efektywnie współpracować z osobami badanymi (na podstawowym poziomie).	C6	
EK9 	Ma świadomość problemów etycznych związanych z procesem diagnozy oraz wrażliwość na kwestie etyczne.	C4	
EK10 	Wie, jakie elementy powinien zawierać raport z badań psychologicznych i jak powinien być zredagowany	C7, C8	
EK11	Zna zasady konstruowania opinii psychologicznej (orzeczeń)	C4, C7	
EK12 	Potrafi sformułować problem, postawić hipotezy diagnostyczne oraz dobrać odpowiednie metody do weryfikacji hipotez.	C5	
EK13 	Potrafi zaplanować przebieg  procesu diagnostycznego	C5	
EK14 	Dobiera narzędzia diagnostyczne odpowiednie do celu diagnozy i stosownie do okoliczności.	C2, C5, C6	
EK15 	Potrafi przeprowadzić badanie za pomocą wywiadu, kwestionariuszy, wybranych technik projekcyjnych	C2, C5, C6	
EK16 	Potrafi interpretować dane uzyskane za pomocą wybranych narzędzi diagnostycznych, w świetle teorii 	C5, C7	
EK17 	Umie sporządzić raport z przeprowadzonego badania diagnostycznego	C7, C8 	
EK18 	Potrafi integrować dane uzyskane za pomocą różnych metod diagnostycznych	C7	
EK19 	Zna zasady komunikowania wyników badania diagnostycznego	C5	
EK20	Potrafi komunikować wyniki badania odnośnie do problemu klienta i celu badania; potrafi dostarczać zrozumiałych i użytecznych informacji zwrotnych	C4, C5	
EK 21 	Zna możliwe źródła błędów popełnianych w procesie decyzji diagnostycznych	C3	
EK22	Rozumie związek pomiędzy diagnozą a interwencją; wie, że diagnozowanie obejmuje też planowanie interwencji	C1. C5	
EK23	Potrafi samodzielnie przeprowadzić badania diagnostyczne	C5, C6	

4.	Treści programowe
Treści programowe		Odniesienie 
do efektów kształcenia 	
TP1 	Diagnoza psychologiczna - podstawowe pojęcia; specyfika wyjaśnień psychologicznych; rodzaje diagnoz psychologicznych	EK1	
TP2	Faza prediagnostyczna; społeczna rola diagnosty; problem psychologiczny a proces diagnozowania	EK2, EK13	
TP3	Faza badania i wstępnych decyzji; problem psychologiczny a proces diagnozowania	EK2, EK13	
TP4	Źródła danych diagnostycznych wg Cattela; model Bartona; model Fiske’go; charakterystyka wskaźników diagnostycznych	EK1	
TP5	Faza opisywania i interpretacji (wyjaśniania); dane symptomatologiczne i etiologiczne; metody analizy znaczeń (interpretacji klinicznej)	EK1, EK2, EK13	
TP6	Prognozowanie diagnostyczne; przewidywania operacyjne; zalecenia prakseologiczne; interwencja i jej formy	EK2, EK22	
TP7	Specyfika pomiaru w psychologii	EK1, EK3, EK13	
TP8 	Źródła znaczeń danych diagnostycznych – dane jako próbki, korelaty, symbole	EK1	
TP9  	Test psychologiczny; definicja sytuacji diagnostycznej (testowej); pojęcie normy i normalności; adaptacja kulturowa metod diagnostycznych	EK1, EK3	
TP10	Rodzaje wyjaśnień; analiza treści	EK1, EK2	
TP11	Obserwacja psychologiczna 	EK3, EK9, EK14, EK15, EK16, EK17, EK23	
TP12	Rozmowa psychologiczna/wywiad	EK3, EK7, EK8, EK9, EK14, EK15, EK16, EK17, EK23	
TP13 	Badanie technikami kwestionariuszowymi	EK3, EK9, EK14, EK15, EK16, EK17, EK23	
TP14 	Badanie procesów poznawczych	EK3, EK9, EK14, EK16	
TP15 	Badanie technikami projekcyjnymi 	EK3, EK9,  EK14, EK15, EK16, EK23	
TP16 	Diagnozowanie jako sytuacja komunikacyjna; funkcje komunikowania	EK1, EK6	
TP17 	Diagnozowani jako sytuacja społeczna	EK1, EK6	
TP18 	Wybrane problemy selekcji; selekcja a modyfikacja; reguły decyzyjne	EK2	
TP19 	Wykorzystywanie komputerów w diagnozowaniu	EK3	
TP20 	Efektywność procedur diagnostycznych 	EK3, EK4, EK12	
TP21 	Orzeczenia i opinie psychologiczne	EK11	
TP22 	Rola reguł heurystycznych w procesie diagnozowania	EK3, EK21	
TP23 	Uwarunkowania procesu (strategii) diagnozowania	EK3, EK21	
TP24 	Integrowanie danych diagnostycznych	EK5, EK10, EK18	
TP25 	Komunikowanie rezultatów diagnozy	EK19, EK20	
		
5.	Zalecana lista lektur 
Literatura obowiązkowa: 
1.	Brzezińska, A., Brzeziński, J., (2004). Skale szacunkowe w badaniach diagnostycznych. W: Brzeziński, J., Metodologia badań psychologicznych. Wybór tekstów (str. 232-306).
2.	Paluchowski, W. J. (2001). Diagnoza psychologiczna. Podejście ilościowe i jakościowe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR 
3.	Paluchowski, W. J. (2007). Proces, narzędzia, standardy. Warszawa: WAiP. 
4.	PTP (2000). Kodeks etyczno-zawodowy psychologa W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik Akademicki (tom 3, s. 837-844). Gdańsk: GWP.
5.	Słysz, A. (2008). Typy diagnostów. Preferencje poznawcze psychologów a strategie diagnozowania. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM (s. 37-146).
6.	Stasiakiewicz, M. (2000). Testy projekcyjne. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki, tom I (str. 491-503). Gdańsk: GWP. 
7.	Stasiakiewicz, M. (2004). Test Apercepcji Tematycznej jako narzędzie diagnozy psychologicznej. W: J. Brzeziński (red.) Metodologia badań psychologicznych. Wybór tekstów. (str. 307-344) Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. 
8.	Stemplewska-Żakowicz, K. (2005). Metoda wywiadu w psychologii. W: Stemplewska-Żakowicz, K., Krejtz, K. (red). Wywiad psychologiczny. Tom 1. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego (str. 31-89). 
9.	Stemplewska-Żakowicz, K., Paluchowski, W. J. (2008). Podstawy diagnozy psychologicznej (s. 23-92). W: J. Strelau, D. Doliński (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2. Gdańsk: GWP.
10.	Suchańska, A. (2007). Rozmowa i obserwacja w diagnozie psychologicznej. Warszawa: WAiP - Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne. 
11.	Ustjan, D. (2005). Instrumenty konwersacyjne. Rozróżnienia, klasyfikacja i badania. W: Stemplewska-Żakowicz, K., Krejtz, K. (red). Wywiad psychologiczny. Tom 2. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego (str. 131-151). 
12.	Ustjan, D. (2005). Pytania i inne instrumenty konwersacyjne. Zastosowania praktyczne podczas wywiadu diagnostycznego. W: Stemplewska-Żakowicz, K., Krejtz, K. (red). Wywiad psychologiczny. Tom 2. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego (str. 152-187). 
13.	Zawadzki, B. (2000). Kwestionariusze osobowości. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki (t. 1, str. 469-490). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. 
Literatura uzupełniająca: 
1.	Anastasi, A., Urbina, S. (1999). Testy psychologiczne. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP. 
2.	De Jong, P., Berg, I.K. (2007). Rozmowy o rozwiązaniach. Kraków: Księgarnia Akademicka SP. z o.o. 
3.	Frank, L.K. (1989). Metody projekcyjne w badaniu osobowości. W: Stasiakiewicz M. i Szustrowa T. (red.). Wybrane zagadnienia testów projekcyjnych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t.3, (str. 9-28). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW. 
4.	Goldberg L. R. (1994). Historyczny przegląd skal i inwentarzy osobowości. W: Paluchowski W. J. (red.). Kwestionariusze w diagnostyce psychologicznej i badaniach naukowych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t. 5, (11-82). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW. 
5.	Grzegołowska-Klarkowska, H. (1986). Mechanizmy obronne osobowości. Warszawa: PWN 
6.	Gynther M. D., Green S. B. (1994). Problemy metodologiczne w badaniach z zastosowaniem inwentarzy opartych na samoopisie. W: Paluchowski W. J. (red.). Kwestionariusze w diagnostyce psychologicznej i badaniach naukowych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t. 5, (193-244). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW. 
7.	Harrower, M. (1989). Projekcyjne aspekty rysunku. W: Stasiakiewicz M., Szustrowa T. (red.). Wybrane zagadnienia testów projekcyjnych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t.3, (str. 259-271). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i UW. 
8.	Hornowska, E. (2001). Testy psychologiczne. Teoria i praktyka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar. 
9.	Hornowska E. (2004). Skale Inteligencji dla dorosłych Davida Wechslera WAIS-R oraz WAIS-III. Seria: Metody Diagnozy Psychologicznej. Warszawa: Wydawnictwo Scholar 
10.	Hornowska, E., Paluchowski, W.J. (2004). Kulturowa adaptacja testów psychologicznych. W: J. Brzeziński (red.) Metodologia badań psychologicznych. Wybór tekstów. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 
11.	Kofta, M. (1979). Teoria ego. W: T. Szustrowa (red.), Osobowość jako przedmiot diagnozy psychologicznej. Warszawa: Wydz. UW. 
12.	Kostrubiec, B., Mirucka, B. (red.). (2004). Rysunek projekcyjny w badaniach obrazu siebie. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL. 
13.	Kowalik, S. (1984). Werbalne techniki projekcyjne. W: Sęk H. Metody projekcyjne. Tradycja i współczesność. (str. 91-123). Poznań: UAM. Łaguna, M., Lachowska, B. (red.). (2003). Rysunek psychologiczny jako metoda badań psychologicznych. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL. 
14.	Matkowski, M. (1984). Test Przymiotnikowy jako narzędzie dla badania struktury potrzeb jednostki, Przegląd Psychologiczny, 2, 519-536. 
15.	McReynolds, P. (1994) Teoretyczne podstawy pomiaru psychologicznego. W: Paluchowski W. J. (red.). Kwestionariusze w diagnostyce psychologicznej i badaniach naukowych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t. 5, (83-92). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW. 
16.	Murstein, B.J., Pryer, R.S. (1989). Pojęcie projekcji. Przegląd problematyki. W: Stasiakiewicz M., Szustrowa T. (red.). Wybrane zagadnienia testów projekcyjnych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t.3, (str.71-99). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW. 
17.	Namysłowska, I. (1983). Psychoanalityczna teoria związków z obiektem. Psychiatria Polska, T. XVII, nr 5-6. 
18.	Nęcka, E. (2000). Inteligencja. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki (t. 2, str. 721-760). Gdańsk: GWP. 
19.	Nowak, A., Roman, Z. (1985) Czas reakcji w badaniach psychologicznych. W: Paszkiewicz E., Szustrowa T. (red.) Metody badań psychologicznych. Tom 4. Materiały do nauczania psychologii. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 
20.	Paluchowski W. J. (1983). Źródła zakłóceń w kwestionariuszowym badaniu osobowości i ich kontrola. W: Paluchowski W. J. (red.). Z zagadnień diagnostyki osobowości (str. 249-271). Wrocław: Ossolineum. 
21.	Paluchowski W. J. (1984). Diagnoza aktuarialna. W: Brzeziński J. (red.). Wybrane zagadnienia z psychometrii i diagnostyki psychologicznej (str. 199-221) Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM. 
22.	Poznaniak, W. (1984). Metody projekcji rysunkowej. W: H. Sęk (red.), Metody projekcyjne. Tradycja i współczesność (str. 125-144). Poznań. Wydawnictwo Naukowe UAM. 
23.	Schafer, R. (1989). Jak ta historia została opowiedziana? W: Stasiakiewicz M. i Szustrowa T. (red.). Wybrane zagadnienia testów projekcyjnych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t.3, (str.191-231). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW. 
24.	Shaughnessy, J., J., Zechmeister, E. B., Zechmeister, J., S. (2002). Metody badawcze w psychologii (cz. II, str.101-140). Gdańsk: GWP 
25.	Siek, S., Grochowska, A. (red.). (2001) Wybrane metody badania osobowości. Tom 2. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. 
26.	Stasiakiewicz M., Szustrowa T. (red.). Wybrane zagadnienia testów projekcyjnych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t.3, Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW. 
27.	Stasiakiewicz, M. (2004). Test Apercepcji Tematycznej jako narzędzie diagnozy psychologicznej. W: J. Brzeziński (red.) Metodologia badań psychologicznych. Wybór tekstów. (str. 307-344) Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
28.	Stasiakiewicz, M. (2005). Test Rorschacha. Warszawa: SCHOLAR. 
29.	Stemplewska-Żakowicz, K. (1997). Poznanie utajone w narracjach projekcyjnych. Poznawcze podejście do interpretacji TAT i technik pochodnych. Studia Psychologiczne, XXXV, 1, 57-79. 
30.	Stemplewska-Żakowicz, K. (2004). O rzeczach widywanych na obrazkach i opowiadanych o nich historiach. TAT jako metoda badawcza i diagnostyczna. Warszawa: Wydawnictwo Akademica SWPS. 
31.	Strelau, J. (2002). Psychologia temperamentu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. 
32.	Suchańska, A. (1984). Test apercepcji tematycznej HA Murraya. W: Sęk H. Metody projekcyjne. Tradycja i współczesność. (str. 61-90). Poznań: UAM. 
33.	Suchańska, A. (1994). Test apercepcji tematycznej, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM. 
34.	Szustrowa, T. (2003). Raport o stanie orzecznictwa psychologicznego w Polsce. Warszawa: PTP.
35.	Wiggins J. S. (1994). Techniki ustrukturowane. W: Paluchowski W. J. (red.). Kwestionariusze w diagnostyce psychologicznej i badaniach naukowych, Biblioteka Psychologa Praktyka, t. 5, (str. 93-170). Warszawa: Laboratorium Technik Diagnostycznych PTP i Wydziału Psychologii UW.
36.	Zawadzki, B. (2006). Kwestionariusze osobowości. Strategie i procedura konstruowania. Warszawa: Scholar. 

6.	Praktyki zawodowe (jeśli obowiązują)
---
7.	Tryb  realizacji przedmiotu / zajęć (zajęcia stacjonarne, niestacjonarne)
zajęcia stacjonarne 
8.	Planowane formy zajęć
wykłady, konwersatoria, ćwiczenia

9.	Typ oceniania (D – diagnostyczny, F – formujący, P – podsumowujący) / metody oceniania / kryteria oceny
Ocenianie formujące: kolokwia-wejściówki obejmujące obszary tematyczne zajęć; dyskusje na zajęciach; zadanie fakultatywne – nadsyłanie ciekawych linków do materiałów znalezionych w Internecie dotyczących treściowo zajęć. Ocenianie podsumowujące: ocena pracy semestralnej (diagnoza indywidualnego przypadku), aktywność na zajęciach (konwersatoria), egzamin (wykłady).
                                    
10.	Informacja o sposobie uznawania efektów uczenia się nieformalnego i pozaformalnego (jeśli przewidywane w ramach przedmiotu)
---
11.	Informacja o przewidywanej możliwości wykorzystania b-learningu 
---
III.	Inne przydatne Informacje 
1.	Informacja gdzie można zapoznać się z prezentacjami do zajęć, instrukcjami do laboratorium, itp.
http://www.staff.amu.edu.pl/~uamzpoip/?dzial=diagnoza

IV.	Informacje dodatkowe (dostępne tylko dla tworzących programy i zespołów oceniających)
1.	Odniesienie treści programowych i efektów kształcenia do form zajęć i liczby godzin kontaktowych – załącznik 1
2.	Odniesienie efektów kształcenia przedmiotu (EK) do celów przedmiotu, treści programowych i typów / metod oceniania – załącznik 2
3.	Odniesienie efektów kształcenia przedmiotu (EK) do efektów kształcenia dla programu studiów (programowych efektów kształcenia (PEK)), oraz efektów zdefiniowanych dla obszaru kształcenia - załącznik 3
4.	Obciążenie pracą studenta - załącznik 4
5.	Kryteria oceny – załącznik 5

Załącznik 1
Odniesienie treści programowych i efektów kształcenia do form zajęć i liczby godzin kontaktowych
Treści programowe 	Wykłady 	Liczba 
godz. * 	Laboratoria, konwersatoria 	Liczba 
godz. * 	Uwagi (jeśli konieczne) 	Efekty kształcenia 	
TP1	W	1				EK1	
TP2	W	2				EK2, EK13	
TP3	W	2				EK2, EK13	
TP4	W	1				EK1	
TP5	W	2				EK1, EK2, EK13	
TP6	W	2				EK2, EK22	
TP7	W	2				EK1, EK3, EK13	
TP8	W	2				EK1	
TP9	W	2				EK1, EK3	
TP10	W	2				EK1, EK2	
TP11	W	1	L/K	8/4		EK3, EK9, EK14, EK15, EK16, EK17,2EK23	
TP12	W	2	L/K		12/4	EK3, EK7, EK8, EK9, EK14, EK15, EK16, EK17, EK23	
TP13	W	2	L/K		8/4	EK3, EK9, EK14, EK15, EK16, EK17, EK23	
TP14	W	1	K		2	EK3, EK9, EK14, EK16	
TP15	W	1	L/K		12/2	EK3, EK9,  EK14, EK15, EK16, EK23	
TP16	W	1				EK1, EK6	
TP17	W	1				EK1, EK6	
TP18	W	1				EK2	
TP19	W	1				EK3	
TP20			K		1	EK3, EK4, EK12	
TP21	W	1	K		1	EK11	
TP22			K		4	EK3, EK21	
TP23			K		2	EK3, EK21	
TP24	W	2	L/K		8/6	EK5, EK10, EK18	
TP25	W	2	L		2	EK19, EK20	
*-  godziny lekcyjne, czyli 1 godz. oznacza 45 min.
Załącznik 2
Odniesienie efektów kształcenia przedmiotu (EK) do celów przedmiotu, treści programowych i typów / metod oceniania

Efekty kształcenia dla przedmiotu (EK) 	Treści programowe (TP) 	Typy / metody oceniania 
(D- ocenianie diagnostyczne, F – ocenianie formujące; P - ocenianie podsumowujące) 	
EK1	TP1,TP 4, TP5, TP8, TP9, TP10, TP16, TP17	P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK2	TP2, TP3, TP5, TP6, TP10	P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK3	TP7, TP9, TP11, TP12, TP13, TP14, TP15, TP19, TP20, TP22, TP23	F – kolokwia cząstkowe (test wiadomości), P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK4	TP20	P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK5	TP24	F – kolokwia cząstkowe (test wiadomości), P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK6	TP16, TP17	F - kolokwia cząstkowe (test wiadomości), P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK7	TP12	F – dyskusja podczas zajęć	
EK8	TP12	P – praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK9	TP11, TP12, TP13, TP14, TP15	F – dyskusja podczas zajęć	
EK10	TP24	P – praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK11	TP21	P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK12	TP20	F, P – praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK13	TP2, TP3, TP5, TP7	F, P – praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK14	TP11, TP12, TP13, TP14, TP15	F – dyskusja podczas zajęć, P – praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK15	TP 11, TP12, TP13, TP15	P – praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK16	TP11, TP12, TP13, TP14, TP15	P - praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK17	TP11, TP12, TP13	P - praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK18	TP24	P - praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	
EK19	TP25	P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK20	TP25	F – ćwiczenia podczas zajęć	
EK21	TP22, TP23	F – dyskusja podczas zajęć (konwersatoria), P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK22	TP6	P – egzamin pisemny (test wiadomości)	
EK23	TP11, TP12, TP13, TP15	P - praca pisemna (diagnoza indywidualnego przypadku)	

 Załącznik 4
Obciążenie pracą studenta

Przykład:

Forma aktywności	Średnia liczba godzin na zrealizowanie aktywności *	
Godziny kontaktowe z nauczycielem	110	
Przygotowanie do konwersatoriów – czytanie zalecanej literatury	40	
Praca samodzielna (diagnoza indywidualnego przypadku, raport z badań diagnostycznych)	135	
Przygotowanie do egzaminu	50	

SUMA GODZIN	335	
SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS DLA PRZEDMIOTU	13	

*-  godziny lekcyjne, czyli 1 godz. oznacza 45 min
Załącznik 5
Kryteria oceny

Propozycja:

5	–  znakomita wiedza, umiejętności i kompetencje personalne i społeczne
4.5 –  bardzo dobra wiedza, umiejętności i kompetencje personalne i społeczne
4.0 –  dobra wiedza, umiejętności i kompetencje personalne i społeczne
3.5 – zadawalająca wiedza, umiejętności i kompetencje personalne i społeczne, ale ze znacznymi niedociągnięciami 
3.0 –  zadawalająca wiedza, umiejętności i kompetencje personalne i społeczne, ale z licznymi błędami
2.0 – niezadawalająca wiedza, umiejętności i kompetencje personalne i społeczne

Lub rozdzielić na poszczególne efekty kształcenia i opisać zakres kompetencji niezbędnych do uzyskania poszczególnych ocen